Multipitching in Marche-les-Dames

Na onze eerste buitenklimervaring in Durnal, zijn Filip en ik stevig gebeten door de buitenklimkriebel. We besluiten om op paasmaandag in Marche-les-Dames te gaan klimmen, dit staat immers eerst op het te bezoeken lijstje van de klimschool. Levi gaat mee, hij heeft het kvb3-brevet reeds vorig jaar gehaald.

Ik heb trouwens een touw besteld in een Nederlands webshop: duidelijk, goedkoop, snel en heel vriendelijk aan de telefoon. Mijn assortiment is weer uitgebreid:

• touw (60 meter)
• touwzak

Maandagmorgend snel het weer gecheckt (regen? donder?), Levi opgehaald, Filip opgehaald, steeds donker wordende hemel … maar in de Maas-vallei was het prima weer. Filip heeft in blote bast kunnen klimmen en mijn marcelleke staat er ook goed in gebrand. Het was de eerste keer dat we in dit gebied kwamen, dus was het wel even zoeken naar goede routes.

Als eerste route (van de twee) hebben we Tarzan gekozen, een 4b-route die bestaat uit twee touwlengtes. Onze eerste multipitch-ervaring (althans voor Filip en ik) was dan ook een feit. Een relais kan je bouwen op de via-ferreta-routes die langst de wand passeren. Het uitzicht was hier goed, maar van hier zagen nog mooiere, hogere sector ‘Rocher Focquet’.

De tweede route bevindt zich dan ook in deze verdere sector en heet La Langoureuse en heeft een 5+quotatie. De route zou je in twee touwlengtes kunnen oplossen, maar we hebben toch geopteerd voor de optionele relais (bijna bovenaan). Eigenlijk waren we stiekem en overmoedig aan La Deversee begonnen, maar we zijn dan toch braafjes naar rechts uitgeweken. Voor het eerste de digitale reflex mee genomen in de route: hele mooie foto’s, maar je moet toch voorzichtig klimmen (zeker al voorklimmend). Een hele mooie route, met vooral op het einde een zeer pittig stuk (al merkte Filip daar al voorklimmend niet veel van). De eerste relais hang je wel, dat is nog even wennen.

Nog een note-to-self: autosleutels steeds meenemen in de route … je weet maar nooit.

Als ethisch klimmer waren we daarna genoodzaakt om de lokale horeca te steunen … een Oravalleke na het klimmen smaakt steeds dubbel zo goed!

• Rochers de Marches-les-Dames, Combrez, Tarzan, 4b
• Rochers de Marches-les-Dames, Combrez, Le masque à gaz, 4c (tweede touwlengte na Tarzan)
• Rochers de Marches-les-Dames, Fouquet, La Langoureuse, 5+ (drie touwlengtes)

PS: Omdat het kbf bevestigd heeft dat er momenteel geen topo van Marche-les-Dames aanwezig is, hier een pdf die ik gevonden heb op het internet.

Start van KVB3

We hebben er lang naar uitgekeken, maar uiteindelijk zijn we zo ver. De KVB3-cursus van het BVKB is van start gegaan. Dit klimvaardigheidsbewijs (KVB) heeft als titel ‘Outdoor Voorklimmen’. Vrijdag 13 maart 2009 hadden we een eerste kennismakingsavond. Na wat formaliteiten (fotoshoot, gegevenscheck, materiaalinfo, etc.) hebben we de basisknopen leren leggen/steken.

1. zaksteek, de knoop der knopen, alleen heeft hij nu een naam gekregen
2. achtknoop, ons welbekend om je als klimmer in te binden
3. halve mastworp, HMS voor de vrienden
4. mastworp, een halve mastworp waar je geen meter verder mee geraakt
5. ankersteek, een bekende om de bagage aan het dak vast te binden!
6. prusikknoop, misschien niet helemaal correct maar het lijkt een dubbele ankersteek. We hebben hem zowel leren knopen (dubbel touw) als steken (enkel touw)

Het is de bedoeling dat deze knopen vlot gelegd kunnen worden op de rotsen. We hebben 9,5 meter prusiktouw moeten kopen, dat kan dus geen probleem vormen. Nadien begon de eerste theorieles (met een Maredsous in de linkerhand weliswaar). We hebben een basis geologie gekregen in functie van het klimmen, de ethiek van het klimmen en praktische informatie over de komende KVB3-seizoen. 

Zondag 15 maart 2009 zetten we deze theorie al om in praktijk op de muur Renaat Muys. De les van vandaag was voorklimmen en dan ombouwen naar laten zakken. Dit kan op twee manieren. Ik ben echter de namen vergeten van deze methodes (aj, dat begint al goed). Het verschil zit hem in de grootte van het oog waar je het touw moet doorsteken. Als er niet zoveel plaats over is, moet je naar een iets complexere methode overstappen die iets meer tijd en risico met zich meebrengt.

Dit weekend (zondag 22 maart 2009) ben ik reeds gaan oefenen met Filip. We zijn naar Durnal gereden om onze opgestoken kennis in te oefenen. Dit was tevens de eerste keer dat we in de Ardennen zijn gaan klimmen. En echt … een aanrader! Het was wisselvallig weer, maar als het zonnetje er door kwam, was het aangenaam warm. Durnal is volgens de site 35 meters hoog. Het is heel plezant om een ‘tijdje’ onderweg te zijn (al zal dit niets lijken als we nadien in de cursus meerdere touwlengtes gaan klimmen). We hebben beide dezelfde 5 enkele routes gecleared:

• Carrière de Durnal, Golden Brown, 4c
• Carrière de Durnal, ‘t Promilleke, 5a
• Carrière de Durnal, La Prise Taillée, 5b+
• Carrière de Durnal, Le Bloc Coincé, 5b+
• Carrière de Durnal, Ciney, 5c+

We hebben de code der klimmers uiteraard gerespecteerd, in Spontin (want in Durnal is er niets te vinden) zijn we een Orvalleke gaan drinken. We hebben het zwaar te pakken Filip en ik, de buitenklimkriebel!

Planning: Zaterdag 28 maart gaan we met de klimschool naar Durnal.

Op zoek naar een klimshirt?

U bent uw oude klimgarderobe een beetje beu? Tijd voor eens iets nieuws? Bekijk de Tsjechische online shop van UAX. U vindt zeker iets naar uw zin!

PS: Niet dat er iets mis is met boulderen in een marcelleke natuurlijk …

FB3

Vrijdag 12 september 2008

Het was even aftellen naar deze speciale Fontainebleau-editie (sinds einde juni). We zijn deze keer maar met een kleine groep (Filip, Hans en ik) en we blijven 10 dagen. Bart (Van de Velde) kan niet mee wegens last-minute rugproblemen, Bart (Aelterman) moet zijn broertje gaan uitzwaaien, Bjorn zit nog in de States, Dieter kan zijn shiften niet veranderen, Levi moet nog een kot regelen in Leuven en Koen en Sam zijn van dienst op de StuBru-fuif te Schelle. Daar bovenop komt nog eens dat Hans ons pas maandag vergezelt. Daarom vertrekken slechts twee stoere krijgers richting la France. Door uitgelopen vergaderingen en file op de A12 vertrekken we extra laat naar Fontainebleau. Eerst halen we in Gent nog een crashpad op en dan rijdt Filip in een strak tempo naar de alom bekende bestemming: camping Les Courtilles du Lido te Veneux-les-Sablons. We halen met een overschot van enkele minuten de deadline van 24u (dan sluit de receptie). Dit wordt uiteraard gevierd.

Zaterdag 13 september 2008

Met ons tweeën willen we natuurlijk nieuwe domeinen ontdekken. La Dame Jouane leek ons een goede keuze. La Dame Jouanne is een zeer uitgestrekt gebied rondom een heuvel (zoek hier dan ook geen boulders op, wel een leuk uitzicht). We hebben een paar mooie projectjes gevonden en uitgevoerd!

Om onze klimhonger volledig te stillen zijn we naar een eerder bezocht gebied gegaan: L’ éléphant. Je moet de eerste dag toch al moe in de zetel kunnen ploffen?

Zondag 14 september 2008

Omdat we ons nog steeds een beetje verkenner wanen, gaan we terug een nieuw gebied opzoeken, Cuvier. Dat voor de rest der dagen in ons geheugen gegrift worden als ‘t Condomenbos (hoe multifunctioneel is een bos ook naast een drukke weg). De boulders volgden elkaar heel snel op en waren niet van de minste.

Maandag 15 september 2008

Na twee dagen klimmen wordt het tijd om de spieren te laten rusten. We gaan naar Disneyland Parijs! Hans wacht ons daar trouwens op (die is daar gearriveerd met de TGV). We kiezen het klassieke park, ontwijken parades en Disney-figuren en amuseren ons voor de rest kostelijk (in pret & centen).

Dinsdag 16 september 2008

Vandaag gaan we voor de eerste keer naar Rocher Canon. Je kan hier best geen verkeerd bospad inrijden, want het kan wel eens zijn dat je dan een bosmadeliefje tegen het lijf loopt (20 euro … big momma …). Het blauwe circuit is vrij goed aangegeven en er zijn veel interessante passen te overwinnen. Tegen het einde van de dag komen we een local tegen. Deze Hash-rokende brandweerman brengt Filip in hogere sferen, want Filip klimt zijn eerste rode route in het Fontainebleau-gebied. ‘s Avonds hebben we een lekkere pizza verorberd in Veneux aux Sablots en Batman Begins bekeken. Hieruit concluderen we dat je moet vallen …

• Rocher Canon, circuit red, n° 30, grade 5+, Le Dé (Filip)

Woensdag 17 september 2008

De temperatuur is een paar graden gedaald, het is overtrokken, maar het is droog en dat is het allerbelangrijkste. We besluiten een nieuw gebied te verkennen: J.A. Martin. Er zouden zich meer dan 400 boulders verschuilen, deze hebben zich toch niet prijsgegeven aan ons. Na een uur de bostoerist te hebben uitgehangen te hebben, besluiten we naar bekendere gebieden te trekken: Roche aux Sabots. Het was een leuk weerzien! We hebben een heleboel blauwe routes kunnen clearen en twee rode routes!

• Roche aux Sabots, circuit red, n° 7, grade 4+, Le Mur Badaboum (Filip & Wim)
• Roche aux Sabots, circuit red, n° 9, grade 5, Little Crack (Filip & Wim)

Donderdag 18 september 2008

Om onze klimspieren wat recuperatie te gunnen, hebben we vandaag een uitstap gepland naar de Chateau van Fontainebleau. Omdat het goed weer is fietsen we er heen. Het is een leuk bospad, al ziet onze goede vriend Hans wel af op zijn bmxke (maar houdt moedig vol). Na wat de toerist te hebben uitgangen zijn we teruggekeerd naar de camping, want vandaag staat er bbq op het menu!

Vrijdag 19 september 2008

Ook vandaag blijven de weergoden ons gunstig gezind. We beginnen de dag met een aflevering van Neveneffecten, het blijft vakantie natuurlijk. We bezoeken Apremont. Aan de parking waarvan we de coördinaten hebben, bleek een taverne te zijn. Hier hebben we wat gedronken, nadat we beseften dat niet elke blauw aangegeven wandelroute naar een blauw circuit leidt (hier kwamen we spijtig genoeg echt laat achter). Na een spelletje geocaching vinden we dan toch het blauwe circuit, hetzij in omgekeerde volgorde. Het blijkt een gebied te zijn met heel wat variatie: wrijving, jumpers, overhang, voetenwerk, … Er wordt uitstekend geklommen met Vans, Reefs, Teva’s, blote voeten en met klimschoenen ook natuurlijk. We clearen met zijn allen een zalmkleurige route, die staat weeral mooi op ons palmares.

• Apremont, circuit salmon, n° 71, grade 5, naamloos (Hans, Filip & Wim)
• Apremont, circuit sea blue, n° 9, grade 5+, naamloos (Filip & Wim)

Zaterdag 20 september 2008

De verzuring slaat elke dag vroeger toe, toch wil je de laatste (klim-) dag nog een paar mooie routes klimmen. Onze laatste ontdekking wordt: Jean des Vignes. Een heel rustig gebied (het ligt in de buurt van een aantal bekendere gebieden zoals Cul de Chien en Roche aux Sabots) dat veel te bieden heeft.

Zondag 21 september 2008

Mooie liedjes duren meestal niet lang. Ik sluit af met deze mooie woorden:

Ik kies mijn pad niet, ik kies mijn vrienden, want jij, mijn vriend, bepaalt mijn richting, veel meer dan gelijk welk pad dat ooit zal doen.

Bleau Open Teams 2009

Zaterdag 7 februari 2009 organiseerde klimzaal Bleau in Gent voor de eerste maal ‘Bleau Open Teams‘. Het opzet was om met een team van drie klimmers zoveel mogelijk routes te toppen. Als twee klimmers van een team deze taak volbrachten, mag de route bij het palmares worden toegevoegd.

Het was een boeiende wedstrijd. Er waren speciaal voor de wedstrijd 33 boulders gebouwd, van 4+ tot 8a, doch allemaal met roze kleur voorzien. Sterke overhangroutes, technische routes en moeilijke uitklimmen (Bleau-style) waren allemaal van de partij.

Met ons DriemTeam (Levi Daems, Filip Rousseau en mezelf) zijn we op de 32ste plaats beëindigd van de 51 deelnemende ploegen. Hiervoor hebben we 16 van de 33 boulders moeten beklimmen (spijtig genoeg, net niet de helft).

Tot volgend jaar!